Kom Louis, Blik door je patrijspoort naar buiten De schaduwen vervagen... Zie hoe de zon zich zacht in mij laat zakken en haar taak ruilt met de maan Je schip wordt met zilver overgoten Kom naar buiten en proef het zout Laat je nachtvlieger op, hoog in de lucht Droom op mijn stromen, hoor ze ruisen Droom over ballonnen, over zweven boven de aarde Ruik het verlangen naar de negende hemel Laat je in lichterlaaie zetten door je inspiratie Voel je penselen, schilder het vuur met verve Kom Louis, Bevaar me Ik zal je dragen op mijn golven je drijvend houden Wanneer je in me zinkt zal ik zacht en vochtig zijn als een mossel je voeden met mijn vruchten je beschermen met mijn scharen Jij bent mijn zout, mijn schuim, mijn krill In mijn diepste wateren heb ik je opgenomen Maar als je aan land wilt laat ik je los Leg je voorzichtig neer op een strand, streel je nog even en eb weg En liggend langs de kust zal ik op je wachten om je liefdevol met hoog tij weer mee te nemen © Marianne de Bruine terug